خدایا در این تنهایی محض تنها حضور تو مرهمی بر دل خسته ی من است

خدایا در این سکوت بی نهایت در این سیاهی شب تنها خاطره هایم هستند

که همچون ستاره های درخشان گویای روشنی است

خدایا در انتهای جاده ی زندگی میان بن بست تنهایی اسیر شده ام

ای کاش می توانستم دیوار سرنوشت را در هم شکنم و ازادی را در اغوش بگیرم

ای کاش می توانستم صداقت را دوباره احیا کنم انوقت دیگر تنهایی بی معنا بود

ای کاش می شد همیشه زیبا زندگی کرد